حسرت ظهور

   انتظار

همانند کسی که در پی شب یلدایی خسته از ظلمت و تیرگی چشم به افق دوخته و دمیدن خورشید را آرزو میکند

همانند کسی که در بیابانی بی انتها سرگردان مانده تنها و وحشت زده رهنمایی را می طلبد

همانند کسی که پس از تشنگی های بسیار با پنجه هایی دردمند زمین را کنده و در آرزوی جوشش آبی گوارا "له له" می زند

همانند کسی که در قحط سال بی باران در کنار مزرعه ی عطش زده اش به امید پدیدار گشتن ابر رحمت دیده به کرانه های آسمان چشم دوخته است

همانند کسی که در حین بالا رفتن از کوهی پایش لغزیده و دست به سنگی گرفته و کمک دهنده ای را فریاد می کند

همانند کسی که در کنار بستر بیماری عزیز ترسان از جان دادن او ورود طبیبی درد آشنا را لحظه شماری می کند

امام صادق علیه السلام فرمودند

باید انتظار کشید باید دیده به راه امام زمان علیه السلام بود باید هر صبح و شام چشم انتظار فرج ماند .

منتظر ظهور امام زمان علیه السلام بودن حرکت به سوی ظه ور داشتن و عمل به آرمان های موعود نمودن است.و چنین انتظاری خود فرج و گشایش به حساب می آید

جامعه ی منتظر جامعه ای پویاست . جامعه ای متحرک و فعال است که حاکمیت طاغوت را نفی می کند و بی عدالتی را بر نمی تابد.

انسان منتظر انسانی کوشاست انسانی جهاد گر و مبارز است که در مسیر اقامه ی توحید و استقرار ولایت از نثار هرچه دارد دریغ نمی ورزد.